सुन्नु न सिस्टर एउटा बिरामी भर्खरै मर्‍यो ।
आत्तिनु पर्दैन । लासै त हो ।
पहिला कहिल्यै लास देख्या थिनौ ?
तिमी नयाँ इन्टर्न हो कि कसो ?
हजुर हो । इन्टर्नसिपको लागि भर्खरभर्खरै आएको ।
आज पहिलो पटक रातिको सिफ्ट परेको ।
कस्तो भाग्यमानी त तिमी, पहिलो रातमा नै लास ल्याउने काम गर्न पा’को ।
भाग्यमानी चाहिँ कसरी नि ?
किनकि तिमीले यो काम अब हरेक दिन गर्नुपर्छ ।
-तपाईं नि... -म त धेरै अनुभवी भइसकें ।
सात, आठ वर्ष भयो मैले हरेक रात लासहरू धकेल्ने काम गरेको ।
मेरो त लाससँग आत्मीयता पनि बढ्न थालिसक्यो
तर मलाई कुनै पनि लासले मन पराउँदैनन् ।
लाससँग आत्मीयता रे ? के भन्न खोज्नुभा’को ?
जुवा ! हरेक रात लास धकेल्दा
जहिले पनि ३, ४३, ८३ अंक छान्छु, तर जुवा सकिएपछि, म आफैँ लास समान हुन्छु ।
तपाईंको नामै हाइ रहेछ, हाइ भन्या त हास्यास्पद, त्यही भएर पो रहेछ ।
मेरो नाम चाहिँ थी ।
तिम्रो नाम...
कस्तो अनौठो नाम पो भयो त !
थी-हाइ, मतलब लास ।
कुनै टिभी शोमा भर्ती हुनपर्छ जस्तो पो छ त, हामी दुई जना मात्र ।
महिला तथा सज्जनवृन्द
आज हामी हास्य जोडी थी-हाइ प्रस्तुत गर्दछौं
एउटा अलग प्रस्तुति - लास धकेल्ने ।
हाइ काका ।
अब धेरै ठट्टा नगर्नु न !
मलाई डर लागिसक्यो !
शव परीक्षण रिपोर्ट यहाँ छ ।
तिमीहरू दुई जना भएर यो लास तुरुन्त चिस्यान कोठामा लगिहाल त ।
भोलि पुलिसले आफ्नो काम सकाउँछन् अनि परिवारलाई लास बुझाउनुपर्छ ।
हस् !
थी ।
थी ? कुनै अनौठो आवाज सुन्यौ ?
कस्तो आवाज ?
रातिको ड्युटीमा नर्सले हिल्स् लगाएर आएको पहिलो पटक देख्दैछु ।
लासलाई प्रभाव पार्न चाहिँ आउने रहेछ तिमीलाई ।
माफ गर्नुहोस् । अर्को चोटी लगाउने छैन ।
राति पहिलो चोटि परेको अलिक थाहा भएन...
त्यसो भए सुस्त हिँड ।
तिमीलाई लाग्छ, हिलको आवाज सुनेर
लासहरू पनि उठेर तिम्रो नाम के हो भनेर सोध्न आउलान् ?
हाइ काका, किन तर्साइराख्नुभएको ?
बिस्तारै हिँड न त ।
मरेको आत्मालाई नभड्काऊ ।
-तिम्रो छेउमा को उभिरा’को ? -के ?
खोइ को ?
अब त बिस्तारै हिँड्छौ नि ?
एक्सोर्सिजमः हन्टेड चाइल्ड
मुर्दाघर जाने बाटो किन यति बिघ्न अँधेरो ?
मुर्दाघर त अस्पतालबाट टाढा नै छ !
तिमीलाई भूतसँग डर लाग्छ, हो ?
लाग्छ नि ।
एक्लै हुँदा सबैलाई लाग्छ नि ।
किन रोक्नुभा’को ?
सजिलो छ भूतको डर भगाउन ।
तिमी मसुर बन्नपर्छ अब । पहिला यो सेतो कपडा तान...
अनि लासको मुखमा सिधै हेर हेरी बस ।
त्यसपछि त यो भूतसूतको डर केही लाग्दैन ।
तपाईं...
तपाईं मलाई किन जिस्क्याइरहनुभएको यो मध्यरातमा भूतसूत भन्दै ?
साँचै भन्दैछु ।
एकछिन सोच न ।
यदि सबै शव परीक्षण गर्ने डाक्टरहरू तिमी जस्तै डराउने भए
कसरी हुन्थ्यो शव परीक्षण ?
अहँ, म त आँट नि गर्दिनँ बा ।
तिम्रो लागि यो कपडा नि तान्दिन्छु बरु ।
एकछिन, नाइँ, नगर्नुस् न त्यस्तो ।
-के भो ? भूत देख्नुभयो हो साँच्चिकै ? -होइन, होइन ।
तिम्रो जुत्ताले कुल्चियो मलाई ।
सरी । माफी पाऊँ ।
मलाई सु आयो ।
तपाईं जान पाउनुहुन्न ।
तपाईंले के के भनिसक्नुभयो अब
यति तर्साइसक्नुभयो । अब एक्लै छोडेर जान पाउनुहुन्न ।
तिमीले अझै रोकेर राख्यौ भने म पिसाब थाम्न नसकेर यहीँ मर्छु ।
त्यहीँ रुखसम्म जान देऊ न त ।
के हेरिरा'को, यहीँ छु र पनि ?
उता फर्किऊ !
ओइ थी, साँच्चै भन त
तिमीले पहिला कहिल्यै भूत देखेकी छौ ?
हाइ काका, भयो के अब !
पुग्यो । डर लागिसक्यो !
साँच्चि सोधेको हो के । मैले एकचोटि देखेको छु ।
नआत्तिऊ
भूतले उनीहरूसँग डराउने कसैलाई पनि डराउँदैनन् ।
यदि भूतले कसैलाई तर्साएर
त्यो मान्छे मर्‍यो भने, भूतहरूले पुनर्जन्म कसरी लिन्छन् नि फेरि ?
बस् काका, पुग्यो अब ।
भयो तपाईंलाई ?
म फर्किऊँ अब ?
काका ।
हाइ काका ।
हाइ काका । मसँग त्यसरी नजिस्किनुस् न ।
हाइ काका ?
थी, कसैले हामीलाई हेरिरहेको हुनसक्छ है ।
हामीले के गरका छौं र हेरे पनि ?
कस्तो नराम्रो मान्छे ।
ओइ, मेरो हात छोड ।
तपाईंले हो नि मेरो हात समाइरा’को ।
दिदी !
तपाईंले हामीलाई छोडेर कसरी जान सक्नुभयो ?
तपाईंलाई अन्तिम पटक देख्न पनि नपाई बिदा हुनुभो ।
दिदी !
अब म एक्लै कसरी बाँच्नु ?
ह्या, कस्तो राम्रो भइरहेको थियो अभिनय कसले बालेको बत्ती ?
मिहिनेत गरेर अभ्यास गरिरा'को कसले डिस्टर्ब गर्न आ'को ?
एकदम राम्रो ।
एक छिन रोनाधोना बन्द गर ल ।
-नमस्ते, मिस । -सबै यता आओ त एकछिन, एउटा कुरा भन्नुछ ।
म तिमीहरूलाई नयाँ मान्छेसँग चिनजान गराउँछु, उनी हुन् माइ लान ।
उनी सु लङ जियाङ नव-नाट्य समूहकी मुख्य अभिनेत्री थिइन् ।
हामीले पहिला पनि तिमीहरूलाई जानकारी गराइसकेका थियौँ
माइ लानले अब तिमीहरूसँग आफ्नो इन्टर्नसिप पूरा गर्नेछिन्
यहाँ उनले रंगमञ्च निर्देशनमा स्नातक शोधपत्रको तयारी गर्नेछिन् ।
माइ लान, आफ्नो बारेमा केही भन्देऊ न त ।
पहिला त ढिला भएकोमा म माफी माग्न चाहन्छु ।
घरमा अन्तिम संस्कार थियो, माफ गर्नुहोला ।
माइ लान, उनीहरूले भनेको केही कुरा नि पत्याई नहाल्नु ।
यति बदमास छन् यिनीहरू ।
ल ठिक छ, अब केही समय लिएर एक अर्कालाई चिन । म अहिले जान्छु ।
नडराउनुस् । यता आउनुस् !
बस्नुस् न ।
-म फी लोङ । -मेरो नाम चाहिँ हाइ औ हो ।
लान, तपाईं कस्ती राम्री देखिनुहुन्छ
तपाईं अभिनेत्री नबनेर किन निर्देशक बन्न खोजेको ? बेकारमा !
खासमा म पहिला नव-नाट्य समूहकी मुख्य गायिका थिएँ ।
एकदम बिरामी भएपछि मैले आफ्नो आवाज गुमाएँ ।
त्यसपछि मैले रंगमञ्च निर्देशक बन्ने सोच लिएकी हुँ ।
-दिदी । -हजुर ?
तपाईं कहाँ बस्दै हो नि ?
हामी तपाईलाई सहयोग गर्न सक्छौँ तपाईंको सामान बोक्न ?
पर्दैन । नाम फुङ म्यामले मलाई माथि सामान राख्ने कोठामा बस्न दिनुभएको छ ।
मैले आफ्नो सामान माथि राखी पनि सकेँ ।
किन र ? के भो ?
किन सबै जना एकै चोटी चुप भा'को ?
हे भगवान्, तपाईं त मसुर हुनुहुँदो रहेछ ।
कसरी आँट गर्नुभयो त्यहाँ एक्लै बस्न ?
मैले त्यस्तो अनौठो त केही देखिनँ त ।
कोठा एकदम सफा पनि लाग्यो ।
तपाईंलाई साँच्चिकै थाहा छैन त्यहाँ क भएको थियो भनेर ?
यहाँ सबैलाई थाहा छ ।
यो स्कुलमा एकदमै धेरै भूत छन् ।
तपाईं बस्न लागिरहनुभएको माथिल्लो तल्लाको सामान राख्ने कोठा
त्यो त सबैभन्दा डर लाग्दो ठाउँ हो ।
हामीलाई नाटक गर्दा सामानहरू चाहिँदा
हामी त तीन चार जनाको हुल बनाएर जान्छौँ ।
हामी त त्यहाँ एक्लै जाने कुरा त सोच्न पनि सक्दैनौँ ।
मैले सुनेको, केही वर्ष अघि
एउटी केटी थिई, उसले पनि नव-नाट्य कक्षा लिन्थी
उसलाई के भयो भन्ने कसैलाई थाहा छैन ।
सधैं छतमा आउँथी अनि त्यहीँ त्यसै बसिराख्थी ।
पछिपछि त उसलाई कसैले देखेन ।
ऊ स्कुल नआउने भएपछि
सबैले ऊ कतै गायब भई वा घर गई भन्ने सोचे ।
केही महिनापछि, स्कूल सफा गर्ने आया दिदीहरू छत सफा गर्न गएका थिए ।
थाहा छ, एकदम अनौठो भयो ।
थाहा छैन, त्यो केटी कहिलेदेखि मरेकी थिई तर उसको शरीर कुहिएको थिएन ।
उसका आखाँहरू अझै खुल्लै थिए
अनि उसको अनुहारमा एक रहस्यमय मुस्कान अझै बाँकी थियो ।
त्यसपछि, स्कुल नजिकै बस्ने मानिसहरू भन्थे
उनीहरूले हरेक रात स्कुलको छतमा कपाल फिँजाएकी केटीको सेतो छायाँ देख्थे रे ।
ऐया, किन टोक्या मलाई ?
-हे भगवान् ! -सरी । सरी ।
डर लाग्यो के मलाई ।
भूतसँग डर लाग्ने मान्छे के सुनिराखेको त, उता जा ।
भूतको कहानी सुन्न किन बसिरा त ?
क्या दुख्यो ।
म भूतले गर्दा त होइन तेरो टोकाइले चाहिँ मर्छु जस्तो छ ।
हामीले कथा मात्र सुनेका हौँ ।
कसैले पनि साँच्चै देखेको भने होइन ।
तर, सबैले यो कथा वास्तविक हो भन्ने विश्वास गर्छन् ।
अनि, तपाईलाई चाहिँ भूतसँग साच्चैं डर लाग्दैन ?
कुनै दिन फुर्सद भएको बेलामा म तिमीहरूलाई मेरै गाउँघरको भूतको कहानी सुनाउँछु ।
मलाई विश्वास छ, मेरा कथाले पनि तिमीहरूलाई राम्रै गरी तर्साउनेछन् ।
जे भने नि, मलार्इ लाग्छ तपाईं त्यहाँ सर्नु अघि
एक चोटी पूजा चाहिँ गर्नुपर्छ ।
"जहाँ पूजा, त्यहाँ पवित्रता । जहाँ संयम, त्यहाँ शुद्धता ।"
किन यति गम्भीर भा’को सब जना ?
जे होस्, तपाईंलाई धेरै धन्यवाद
भूतको कहानी सुनाएकोमा ।
किनकि तिमीहरूको कथा सुनेपछि मलाई थाहा भयो कि म छतमा एक्लै हुन्नँ ।
अब मेरो कोठामा लामो कपाल भएकी केटी साथी हुन्छे ।
अबेर भइसक्यो । सबैजना आफ्नो कोठामा गएर आराम गर ।
म आफ्नो कोठामा जान्छु । भोलि भेटौंला, है त ?
मलाई त काम छुट्यो ।
मलाई तर्साउन खोज्या ? आस नगरे हुन्छ ।
छतको सामान राख्ने कोठा सबैभन्दा डरलाग्दो कोठा हो ।
हाम्रो देशको बदला लिनको लागि अब तिमी युद्धमैदानमा जानैपर्छ ।
पिर नगर ।
म अन्तिमसम्म लड्नेछु ।
सिपाही हो !
मलाई पछ्याओ, दुस्मनसँग भिड ।
त्यो अनौठो आवाज केको हो ?
हिजो राति कसैको घर चोरी गर्न गएका थियौ कि क्या हो ?
माफ गर्नुस् ।
यसो गरौँ, हामी एकछिन विश्राम गरौँ । तिमीहरूसँग ३० मिनेट छ ।
ब्रेकपछि फेरि सुरु गर्ने अनि ।
दिदी, यो पिउनुहोस् ।
धन्यवाद ।
कस्तो गर्मी त !
अब पानी पर्छ जस्तो छ चाँडै ।
हिजो राति आरामले सुत्नुभयो ?
अँ, आरामले सुतेँ ।
"केही" सुन्नुभयो कि ?
के सुन्ने ?
अहँ, मैले त केही सुनिनँ त ।
के भयो र ?
मैले र हाइ औले भन्न खोजेको...
तिमीहरू दुई जना । अभ्यासमा ध्यान छैन
दिनभरि भूतको कुरा गरिबस्यो, है ।
के हो यस्तो, बुझ्दिनँ म त ।
तपाईं किन हामीसँग यति रिसाउनुभा’को ?
म र हाइ औ, तपाईंको ख्याल गर्ने भएर पो त ।
म रिसाएकी तिमीहरूसँग हैन ।
दिक्क लागेको मात्र ।
यस्तो आधुनिक जमानामा नि भूतसूतको कुरा गरेर बस्छौ ।
तपाईं विश्वास गर्नुहुन्न भने त्यो तपाईंको समस्या हो ।
सायद, अहिले यहीँ हामीसँगै भूत छ कि हामीलाई के थाहा हुन्छ र ।
भयो, अत्ति भइसक्यो ।
यो ठाउँ नाटक अभ्यास गर्नको लागि हो तिमीहरूलाई मान्छे तर्साउनका लागि होइन ।
त्यसो गर्नको लागि म त झनै होइन ।
तिमीहरूलाई मान्छे तर्साउने सोख लाग्छ भने तिमीहरू बहिर जाओ, प्लिज ।
तपाईंलाई मन नपर्ने भए, आइन्दा अब हामी यसको कहिल्यै कुरा गर्दैनौँ ।
भयो, छोड्दे ।
यहाँ कस्तो गर्मी भयो । हामी १५ मिनेटको लागि क्यान्टिन जान्छौं नि ?
जाऊ ।
लान, पछि तपाईं माथि कोठामा जाँदा
मलाई धुपौरो र सेतो मलामीको लुगा पुर्‍याउन सहयोग गर्दिनुहुन्छ ?
म त एक्लै जाने आँट पनि गर्न सक्दिनँ ।
केटाहरूलाई जाम् न भन्दा कोही जानै मानेनन् ।
यी सामानहरू यहीं छोड्दा केही भयो भने त्यसको क्षतिपूर्ति हामीले दिनुपर्छ फेरि ।
हुन्छ, म तिमीलाई माथि लान सहयोग गर्छु ।
धन्यवाद ।
"अहिले राति भेटौंला !"
कसले गरेको यो सब ?
मैले के गरें हँ तिमीहरूलाई ?
के गरेको मलाई यस्तो ?
यदि मैले कसले गरेको भनेर थाहा मात्र पाएँ भने, पख तिमीहरूलाई ।
बाहिर निस्की !
तुरुन्तै बाहिर निस्की
मध्यरात कुरिराख्नुपर्दैन ।
मान्छे होस् कि भूत होस्, बाहिर निस्किहाल भनेको ।
धेरै सताइराख्नुपर्दैन । म डराएँ भन्ने सोचिस् ?
डराएँ भनेर नचिताए हुन्छ ।
डरपोक !
थाहा छ, एकदम अनौठो भयो ।
थाहा छैन, त्यो केटी कहिले मरेकी थिई तर उसको शरीर कुहिएको थिएन ।
उसका आखाँहरू अझै खुल्लै थिए
अनि उसको अनुहारमा एक रहस्यमय मुस्कान अझै बाँकी थियो ।
"आज राति भेटौंला !"
को हो ?
तिमीहरू जिस्किन बन्द गर त, रातिराति !
हेलो ?
दिदी ।
बाहिर कस्तो चिसो छ मलाई भित्र छिर्न दिनोस् न ।
को हो तिमी ?
म नव-नाट्य कक्षामा अध्ययन गर्छु ।
प्लिज मलाई भित्र छिर्न दिनुहोस् न !
प्लिज मलाई भित्र छिर्न दिनुहोस् ।
बाहिर कस्तो चिसो छ ।
तिमी...
यति राति भइसक्यो, किन तिमी नसुतेर
यहाँ मलाई जिस्क्याउन आएकी ?
तपाईंलाई किन जिस्क्याउने ?
म पनि यही स्कुलको विद्यार्थी हुँ नि ।
प्लिज ढोका खोल्नुस् न ।
प्लिज ।
मलाई थाहा छ तिमी भूत हौ ।
के, भूत ?
तपाईंलाई यहाँ भूत छ भन्ने थाहा हुँदाहुँदै
यहाँ बस्ने आँट कसरी गर्नुभो त ?
किनकि मैले साबुन देखेँ
धुपौरो उडिरहेको
अनि “डा को होआइ लाङ” भन्ने गित पनि सुने ।
तिमी भूत हो ?
तपाईं के भन्दै हुनुहुन्छ मैले केही बुझिनँ
मलाई केही थाहा भएन ।
ठिक छ
मलाई लाग्छ, त्यो सब फि लोङ र हाइ औको काम हो ।
खासमा यस स्कुलका राक्षसहरू तिनै हुन् !
साँच्चिकै त भूत कहाँ हुन्छ र ।
दिदी ।
कस्तो चिसो भयो
म हिउँ भइसकेँ
प्लिज मलाई भित्र छिर्न दिनुस् न !
दिदी, प्लिज मलाई भित्र छिर्न दिनुस् न ।
म जम्न लागिसकेँ ।
-प्लिज ! -एक छिन ।
तपाईं ममा अझै विश्वास छैन, है ?
म मान्छे हो कि भूत हो भनेर यकिन गर्न चाहनुहुन्छ भने
मेरो हात छामेर त हेर्नुहोस् ।
मानिसहरू भन्छन्, मरेको मान्छेको हात मात्र चिसो हुन्छ रे ।
मलाई भित्र बोलाउन तपाईं अन्कनाउनुभयो
त्यही भएर मेरा हातहरू मरेको मान्छेको जस्तै चिसा भइसके ।
मेरो नाम टाम, थिन टाम हो ।
तिमी त पूरै भिजेछौ ।
आऊ भित्र ।
म तिमीलाई फेर्ने लुगा दिन्छु ।
छिटो फेर, नत्र चिसो लाग्छ ।
तपाईंले यतिका बेर बाहिर राख्नुभो
अब त मलाई चिसो नि लाग्या छैन ।
बरु तपाईंलाई चिसो भइरहेको जस्तो छ । तपाईं लगाउनुस् बरु ।
तर तिमी घर किन नगएको ?
मैले बाआमाले केही महिना अघिदेखि पठाउनुभएको सबै पैसा मासिसकेँ ।
अब म मेरो कोठा भाडा पनि तिर्न सक्दिनँ ।
मलाई यहीँ बस्न उचित पनि लाग्यो ।
आज पनि त्यही हो ।
-निन्द्रा लाग्यो ? -अलिअलि ।
तिमीलाई अप्ठेरो लाग्दैन भने मेरै ओछ्यानमा सुत्न सक्छौ ।
यो खाट त दुई जनाको लागि साँघुरो हुन्छ ।
म भुइँमा सुत्छु ।
ओहो हुन्न, एकदम चिसो छ । तिमीलाई तल सुत्न गाह्रो हुन्छ ।
म त्यो रातो पर्दा भित्र लगेर ओछ्याउँछु नि त ।
पख, तिमीलाई कसरी थाहा भयो यहाँ रातो पर्दा छ भनेर ?
जे पनि पाइन्छ नि सामान राख्ने कोठामा ।
सुत्नुस् न त ?
म बत्ती बन्द गर्छु ।
निन्द्रा लागेन ?
म प्राय: बच्‍चा निदाए जस्तै निदाउँछु
तर आज हाइ मात्र आइरहेको छ निन्द्रा नै परेको छैन ।
तपाईलाई डिस्टर्ब गरेँ, सरी ।
खोइ किन हो, मलाई नि त्यस्तै भइरहेछ ।
तपाईंले सुन्नुभा’को छैन, यहाँ भूत छ भनेर ?
तिमीले नि ?
सायद तिमीलाई पनि भूतको डर लाग्दैन त्यही भएर एक्लै यहाँ आएकी छौ ।
मलाई डर लाग्छ नि तर म जोखिम मोल्न सक्छु ।
-दिदी । -हजुर ?
-म एउटा कुरा भनूँ ? -अँ ।
सायद तपाईं विश्वास गर्नुहुन्न होला
म पनि भूत देख्ने र उनीहरूसँग बोल्ने गर्थेँ
यहीँ छतमा बसेर ।
खासमा उनी अति दयालाग्दी छिन् !
मानिसहरू भन्छन्, जो मान्छे मर्छ
र बाँचेकाहरूलाई आफ्नो बारेमा भन्न पाउँदैनन् नि
उनीहरूको आत्माले कहिल्यै शान्ति पाउँदैन
अनि यो संसारमा भड्किरहन्छ रे ।
उनीहरू हामीले गरेका सबै क्रियाकलाप देख्न र सुन्न सक्छन् रे ।
तर हामीलाई उनीहरूको अस्तित्वबारे केही पनि थाहा हुन्न ।
तपाईं र म जस्ता मान्छेले मात्र
भूतको कुरा सुन्न सक्छौँ ।
भन्नाले, भूतहरू हामीसँग कुरा गर्न खोज्छन् ।
उनीहरू किन हामीसँग कुरा गर्न खोज्छन् र ?
तपाईंलाई साँच्चै जान्न मन छ ?
को हो ?
हामी फि लङ र हाइ औ ।
एकछिन ढोका खोल्नुस् न ।
अबेर भइसक्यो । यतिबेला के गर्न आएका तिमीहरू ?
हामी माफी माग्न आएका ।
हामी हार मान्यौँ । ढोका खोल्नुस् न । तपाईंलाई भन्नैपर्ने कुरा छ के ।
कस्तो रिस उठ्दो !
यो स्कुलमा भूत छ भन्ने लाग्दैन मलाई त ।
तर राक्षसहरू चाहिँ जरुर छन्
दुई जिउँदा राक्षसहरू जो मेरा अगाडि हाजिर छन् ।
अब भने मैले बुझेँ, यहाँ कोही आउन किन सबै डराउँछन् भनेर ।
तिमीहरूले आफ्नो प्रायश्चित गर्न केही गर्नै पर्छ ।
नत्र म स्कुल प्रिन्सिपलसँग कुरा गर्छु ।
नाइँ नाइँ । हामीलाई थाहा छ हामीबाट भूल भयो ।
ठट्टा मात्र गरेको हो ।
"यस्तो पाराले राति बाहिर हिँडेपछि कुनै दिन साँच्चिकै भूत देखिन्छ ।"
मान्यौँ ! हामीले हार मान्यौँ !
हामी ढोग्छौं तपाईँलाई ! ढोग्यौं माते !
तर तपाईँले पनि यति कुरा चाहिँ मान्नै पर्छ
हामीले सेटअप र प्रस्तुति त खतरा दिएका हौँ नि, है ?
अनि तपाईं तर्सेको पनि हो नि, हो कि होइन ?
अब हाम्रो धुपौरो र मलामीको सेतो लुगा फिर्ता पाउनसक्छौँ ?
खासमा ती सामानहरू हाम्रा हुन् स्कुलको होइन ।
के दिनु रे ?
तिमीले ती सामानहरू यहाँ ल्याएर राख भन्यौ
त्यही भएर, मैले माथि ल्याएर ऊ त्यहाँ राखिसकेँ ।
तपाईं नुहाउन छिर्दा, तपाईंको कोठामा छिरेर ती सामानहरू निकाल्यौँ ।
त्यो धुपौरो लिएर, तपाईंको कोठा अगाडि ढोकामा लर्काइदियौँ ।
अनि हामी चाहिँ कुनामा लुक्यौँ । हामी तपाईं ढोका खोल्नुहुन्छ
चिच्याउनुहुन्छ भनेर पनि भनेर कुर्‍यौँ ।
यत्रो बेरसम्म पनि चिच्याएको सुनिएन
तपाईंको ढोका बन्द भएको आवाज मात्र सुन्यौँ ।
यसो ढोकामाथि हेर्छौं त हाम्रा प्रपहरू त गायब ।
हामीले सोच्यौं, भित्र लानुभयो होला ।
खुब चलाख छौ भन्ने सोचेको त ।
मलाई तर्साउन लागी परिरा'छौ ।
अनि त्यस्ता डरलाग्दा चिज हात लाउन म साहस पनि कसरी गरूँ ?
प्लिज,
यहाँ तपाईं, फि लङ र म बाहेक अरू कोही छँदा पनि छैन ।
हामीले लिएका छैनौँ, तपाईंले छैन,
-अनि कसले लग्यो त ? -हे भगवान्, तिमीहरू...
ल, ल । म कसम खान्छु । मैले तिमीहरूको धुपौरो राखेको छैन ।
हामीले आफ्नो गल्तीबाट पाठ सिक्यौँ ।
-प्लिज फर्काइदिनु न हाम्रा सामानहरू । -भयो अब ।
बन्द गर तिमीहरूको नाटक ।
अबेर भइसक्यो । चुप लागेर जाओ अब, सुत्नुपर्‍यो ।
हुन्छ ?
मलाई तिमीहरूको धुपौरो के काम ?
तिमीहरू कति रिस उठ्दाहरू छौ ।
एकछिन पख, यहाँ एक जना प्रत्यक्षदर्शी पनि छन् ।
हामी चार जना मान्छे छौँ यहाँ ।
थिन टाम । यहाँ बाहिर आऊ त ।
तिमीहरू दुई जना भित्र आओ त ।
आओ । आओ ।
भर्खरै निदाएछु ।
खोइ, तपाईं एक्लै हुनुहुन्छ जस्तो लाग्छ त ?
ऊ पनि छ यहाँ ।
तिमी अघि बाहिर थियौ नि
तिमीले त्यहाँ धुपौरो र सेतो कात्रो देख्यौ ?
उनीहरू मैले लिएको भनेर जिद्दि गरिरहेका छन् ।
तिमीले केही देख्यौ ?
के भयो तपाईंलाई ?
तपाईं कोसँग कुरा गरिरहनुभएको ?
ए ला, तिमीहरूलाई चिनाउनै बिर्सिएछु, उनी थिन टाम
नव-नाट्य कक्षाकी विद्यार्थी ।
अनि उनीहरू चाहिँ फी लङ र हाइ औ हुन्
कलाकारहरू हुन् मसँगै सिक्दै छन् ।
तिमीहरू एक अर्कालाई पक्कै चिनेको हुनुपर्छ, होइन ?
थिन टाम ?
अँ, थिन टाम, नव-नाट्य कक्षाकी विद्यार्थी ।
तपाईं जिस्काइराख्नु भएको कि साँच्ची हो ?
-जिस्काइरहनुभएको है । -बकवास बन्द गर ।
म जिस्किरहेकी होइन ।
उनी थिन टाम हुन् । मसँगै बस्छिन् ।
र मैले तिमीहरूको धुपौरो लगेको छैन भन्ने उसले नै तिमीहरूलाई विश्वास दिलाउन सक्छ ।
अनि तिमी, तिमी चाहिँ उनीहरूलाई किन केही भन्दिनौ ?
अघि त पतरपतर बोलिरहेकी थियौ त ।
दिदी, तपाईंले भन्न खोजेको
तपाईंले थिन टामलाई यहाँ भेटिसक्नुभयो ?
के भन्छन् यिनीहरू, यहीँ मसँगै उभिरहेकी छिन् त ।
थिन टाम
पानी ट्याङ्कीमा मरेकी त्यही केटी त हुन् हामीले अस्ति नै कुरा गरेथ्यौँ नि ।
तिमीहरूले भन्न खोजेको
तिमीहरू दुबै जनाले यहाँ
थिन टामलाई देख्न सक्दैनौ उसो भए ?
एकचोटि राम्ररी हेर त
एउटा केटी
कपाल लामो छ
सेतो लुगा लाएकी, देख्यौ ?
मसँगै उभिरहेकी छिन् त, देखेनौ ?
थिन टाम
सेतो लुगामा मेरै अगाडि उभिरहेकी छिन् त ।
-हामी तपाईंसँग हारिसक्यौँ के । -कोसँग बोल्दै हुनुहुन्छ ?
-फि लङ । -हामीले अरू कसैलाई पनि देखेका छैनौँ
हामी तीन जना बाहेक ।
तिमीहरू साँच्‍चै उसलाई देख्न सक्दैनौ ?
यस्तो कसरी हुन्छ ?
मैले देखिराछु त... कसरी ?
दिदी
उनीहरूले मलाई देख्न सक्दैनन् !
म जतिसुकै ठूलो स्वरले किन नचिच्याऊँ उनीहरूले मलाई सुन्न सक्दैनन् !
यतिका वर्षदेखि
म यो छतमा बसिरहेकी छु
बिना कुनै साथी ।
मेरो लागि कसैले धूप पनि बालिदिँदैन ।
म एकदम दु:खी छु ।
तपाईं यहाँ आएदेखि म एकदम खुशी छु ।
नडराउनुहोस् !
लान !
लान ! लान !
लान ! लान ।
लान । लान ।
हे भगवान् ! के भयो दिदीलाई ।
नतर्साऊ न ।
-सुन त, लान । -दिदी ।
हे लान ।
दिदी ।
कस्तो छ तपाईंलाई ?
के भयो ?
माइ लान, नडराउनुहोस् ।
-नआऊ मेरो पछिपछि, प्लिज । -दिदी, म थिन टाम हुँ ।
थिन टाम हाम्रै स्कूलका विद्यार्थी हुन् ।
तिमीहरू मलाई मुर्ख बनाउँछौ । तिमीहरू सबैजना मिलेर मलाई मुर्ख बनाइरहेका छौ ।
थिन टाम मान्छे हुन्, भूत होइनन् ।
देख्यौ तिमीहरूले ? तिमीहरूको मुर्ख्याइँ अनि भूतको ठट्ट्यौलीले के भयो ?
तिमीहरूलाई स्कुलले कतिपटक यस्तो नगर भनिसक्यो
तैपनि तिमीहरू भनेको मान्दैनौ !
यस्तो हसिठट्टाले जो कोहीलाई पनि तर्साउँछ !
अब तिमीहरूले अनुशासन परिषद समक्ष स्पष्टीकरण दिनुपर्ने हुन्छ
र तिमीहरूले स्कुलबाट निष्कासनसम्मको कठोर सजाय ब्यहोर्नुपर्ने हुनसक्छ ।
हामीलाई माफ गरिदिनुहोस् !
हामीले उपद्रव गर्‍यौँ हामीलाई एकदम पछुतो लागिरहेछ ।
अहिलेसम्म यस्तो गर्दा त एकदम नै कम मान्छे मात्र
धेरै डराएका थिए र बेहोससम्म भएका थिए ।
तपाईं धेरै नै मसुर भएकाले तपाईंलाई तर्साउन चाहिँ भएभरको उपाय लगायौँ ।
तपाईं भर्‍याङबाट लड्नुहुन्छ भनेर त हामीले सोचेका पनि थिएनौं
र तपाईँ केही दिनसम्म बेहोस पर्नुभयो ।
तपाईं बेहोस भएदेखि अस्पतालमा
हामी तीन जनाले तपाईंको साथ छाडेका छैनौँ ।
तपाईंलाई थाहा छ
थिन टाम त कति रातदेखि सुतेकी पनि छैन ।
ठिक छ, हामी जाऊँ अब उहाँलाई आराम गर्न दिऊँ ।
आफ्नो ख्याल राख्नुहोस् ।
टाम, के भो तिमीलाई ?
रमाइलो भैराथ्यो त !
मलाई कस्तो चक्कर लाग्यो ।
के भयो ?
खोइ, के भा’को हो, एक शट मात्र लगाएको मेरो त हातखुट्टै सल्याकसुलुक भइरहेको छ ।
मलाई बान्ता होला जस्तो भइरहेको छ मलाई घर लगिदिन्छौ ?
डाइ, के भो टामलाई ?
खोइ थाहा छैन, यार । चक्कर लाग्यो रे, घर जान्छु भन्दैछ ।
उसको अनुहारको रङ नै उडेको छ । बरु घरै लैजा ।
उसलाई कम भयो भने फर्केर आउनू बरु ।
अँ ।
-लास्ट एक शट हानौँ न त । -हुन्छ ।
-चियर्स । -चियर्स ।
-अर्को हप्ता भेटौँला है त ! -हवस् ।
-तँ घर जा । -बाइ !
जाओ तिमीहरू मोज गर ।
अलि आराम भयो कि ?
अलि ठिक छ, तर बान्ता आइहाल्ला जस्तो भने भइरहेको छ ।
पेट अझै कराइरा’को छ ।
कस्तो अचम्म । पार्टी जानु अघिसम्म त ठिक थियौ त ।
खासमा म ठिक थिनँ नि बिरामी छैन जस्तो गरिराथेँ ।
मलाई लाग्छ
सायद म गर्भवती भएको छु ।
मेरो महिनावारी दुई हप्ता ढिलो भइसक्यो !
पहिला पहिला त दुई-चार दिनमात्र ढिला हुन्थ्यो ।
पख म औषधी पसल खोजेर तिम्रो लागि परीक्षण किट लिइदिऊँला ।
तिमीलाई चिन्ता लाग्यो हो ?
के छ तिम्रो विचार ?
मतलब ?
बच्चा राख्ने कि गर्भपतन गराउने ?
मेरो शब्दकोषमा "गर्भपतन" भन्ने शब्द छैन ।
बच्चा भनेको भगवानका उपहार हुन् ।
-फाल्ने कुरा गर्‍यौ भने पाप लाग्छ । -अनि कसरी पाल्ने नि ?
स्कुलबाट पनि निकालियौ तिमी जागिर पनि छैन ।
म आफैँ बा-आमाको भरमा बाँचिरा'छु ।
आफ्नै ज्यान पाल्न त धौधौ छ, झन्...
मलाई थाहा छैन, मलाई तिम्रा बा-आमासँग भेटाइदेऊ ।
उनीहरूलाई पनि नातिनातिनाको त रहर होला नि, हैन र ?
घरचाहिँ मर्न मन भए मात्र जाऊ, नातिनातिना त केही होइन !
तिमीलाई थाहै छ, मेरा बा-आमा कति जिद्दी छन् भनेर !
हेरेर चलाऊ ! कोही छ ।
बाबु, मलाई बचाऊ !
डाइ !
बचाऊ ।
मलाई बचाऊ ।
डाइ !
ढोका खोल न !
डाइ ।
ढोका खोल न ।
डाइ ।
म काँतर हुँ ।
मलाई थाहा छ, म काँतर हुँ ।
म मर्द हुन लायकको छैन ।
त्यस्तो दुविधामा
मैले भाग्न उचित सम्झेँ ।
किनकि म डराएको थिएँ ।
तिमीलाई मेरो गर्भमा रहेको बच्चाको जिम्मा लिन मन छैन, है ?
नाइँ, त्यस्तो होइन । हुँदै होइन ।
म एकदम डराएको थिएँ
दुर्घटना गराएकोमा कसैले समाउला भन्ने ठुलो डर थियो ।
मलाई जेल जान मन छँदैछैन ।
मलाई बच्चा फाल त भन्दैनौ नि ?
तिमी मलाई र हाम्रो बच्चालाई माया गर्छौ भनेर वाचा गर्छौ ?
टाम, म तिमीलाई सधैँ माया गर्छु ।
हाम्रो बच्चालाई पनि माया गर्छु ।
बुझ्यौ ?
म सधैँको लागि तिम्रो हुन मन छ ।
यदि तिमी जेल गयौ भने
मेरो र बच्चाको ख्याल कसले राख्छ ?
आइ लभ यु, टाम ।
आइ लभ यु ।
तँ किन भागिस् ?
तैंले दुईजना मान्छे मारेको सजायँ भोग्नुपर्छ ।
तैंले दुई जनाको ज्यान मारिस् । म...
डाइ ! म, टाम हो ।
के गरेको ? छोड्देऊ मलाई !
डाइ ।
के गरेको डाइ ?
डाइ !
मम्मी !
डाइ !
-डाइ ! डाइ ! -मम्मी !
डाइ ! डाइ !
छाड्दे मलाई । छोड् ।
डाइ !
-डाइ । -टाम ।
-मलाई बचाऊ । -टाम ।
-डाइ । बच्‍चा । -के भयो ?
-कुन बच्चा ? -ऊ त्यहाँ छ ।
-नआत्तिऊ । -डाइ, मलाई डर लाग्यो ।
-नआत्तिऊ भनेको । -धपाइदेऊ न बच्‍चालाई ।
डाइ, धपाइदेऊ न प्लिज ।
शान्त होऊ न । टाम, टाम !
टाम ! टाम !
मलाई ऊ बाँच्छ भन्ने लाग्दैन ।
उसको हालत त नाजुक थियो ।
रगतले पोतिएको उसको अनुहार आफ्नै आँखाले देखेँ ।
डाइ, मलाई त चिन्ता लाग्यो !
तिमीलाई केको चिन्ता ? म छु त तिम्रो बच्चाको लागि ।
नाइँ, मेरो मतलब अर्कै हो ।
तिमीलाई याद छ, म बेस्मारी बर्बराएको थिएँ अनि तिमी अत्तालिदैं मसम्म आएको ?
याद छ ।
त्यस बेला, सेतो लुगा लगाएकी बच्ची देखकी थिएँ ।
उसले रित्तो दूधदानी समाएकी थिई ।
उसले मलाई मम्मी भनेर बोलाई ।
त्यति खेर
मलाई कस्तो डर लाग्यो ।
चिन्ता नगर, बेबी ।
मलाई डर लागिरहेछ, कतै हामीले हाम्रो बच्चा गुमाइ त सकेनौँ !
के नचाहिने सोचेको ।
मलाई अत्यास लागिसक्यो ।
मलाई भोलि नै किट किनिदेऊ म गर्भ बसेको नबसेको हेर्छु ।
मलाई ढुक्क हुन मन छ ।
मम्मी !
तिमी कस्तो तर्सेको भनेको ?
के आयो त, डार्लिङ ?
टा डा ! दुई धर्को !
यसको अर्थ हाम्रो बच्चा सुरक्षित छ ।
म पनि ढुक्क भएँ ।
वाचा गर, तिमी मेरो र बच्चाको राम्रो ख्याल गर्नेछौ भनेर!
वाचा भो !
तिमीले पहिला त कहिल्यै पत्रिका पढेको देखेकी थिइनँ त मैले ।
आज बिहान, तिम्रो लागि किट ल्याउन बाहिर निस्किँदा
पत्रिका पसलमा छिरें र
Công An, Pháp Luật
किनेँ, कुनैले दुर्घटनाको बारेमा लेखेका छन् कि भनेर हेर्न ।
पत्रिकामा केही रहेछ त ?
केही भेटिनँ !
अस्ति दुर्घटना भएको दिनदेखि आजसम्म
म एकदम चिन्तित छु रातभरी निन्द्रा लाग्दैन ।
हामी सधैं यसरी घरमा लुकेर बस्न पनि त भएन नि !
तिमीलाई कतै जान मन भए जाऊ म एक्लै बस्न सक्छु घरमा ।
हाम्रो बच्चा सुरक्षित छ भन्ने थाहा पाएपछि ढुक्क भाएँ ।
मलाई केही चाहियो भने म तिमीलाई फोन गर्छु ।
म बाहिर निस्किन्छु केही खानेकुरा किनेर आउँछु ।
बाबा, मलाई तपाईंसँग एउटा जरुरी कुरा गर्नु छ !
पहिला मलाई तपाईं आत्तिनुहुन्न भनेर वाचा गर्नुस् ।
अहिले मम्मीलाई नि नभन्नुस् !
मम्मी !
टाम !
के भो तिमीलाई ?
मम्मी ।
जा उता ।
-उता जा । -म यहीँ छु । म यहीँ छु ।
चिन्ता नलेऊ । सब ठिक हुन्छ ।
के भयो मलाई ?
मेरो टाउको एकदम दुखिरहेको छ ।
ठिक छ, बेबी ।
तिमीले केही सुनिरहेछौ ?
मैले त केही सुनेको छैन त ।
मैले आज पनि घरमा बच्ची देखेँ ।
उसले मम्मी भनेर बोलाएको पनि सुनेँ ।
यो दोस्रो चोटि हो, मैले उसलाई देखेको !
दोस्रो चोटी ।
सायद, त्यो बच्ची दुर्घटनामा परेकी तिनै आइमाईको बच्चा हुनपर्छ ।
डाइ
हामी यो घर छोड्नुपर्छ ।
कस्तो बकवास कुरा !
उनीहरू सँच्चिकैको भूत भए
तिमी जहाँ गए पनि, उनीहरूले तिमीलाई पछ्याइहाल्छ नि ।
सुन !
तिमीले बिहानदेखि केही खाएकी छैनौ, खायौ ?
आज बाहिर जाऔं खाना खान ।
तिमी अलिक खाने गर त ।
हामीले फ्रिजको मात्र खानेकुरा खाएको कति दिन भयो भन त ।
खोइ किन हो, म त यो खानेकुरा देखेरै अघाएँ
केही खान सक्दिनँ ।
कस्तो गुम्म भयो मलाई त यहाँ ।
कतै लग न बरु मलाई ?
सुन्नुहोस् त, हाम्रो बिल प्लिज ।
के हो, मान्छेले किस गरेको देखेको छैन पहिला ?
टाम, खोई किन हो म बाइक कन्ट्रोल नै गर्न सक्दिनँ ।
तैंले दुइटा ज्यानको पैंचो तिर्नुपर्छ ।
तैंले तिर्नैपर्छ ।
टाम, आइ एम सो सरी !
म आफैंलाई थाहा छैन, मैले किन त्यसो गरेँ ।
तर...
-हामी कहाँ छौँ अहिले ? -तिमीलाई के भयो डाइ ?
हामी ड्राइभमा आएको बिर्स्यौ ? तिम्रो त चेत नै उडिसके जस्तो छ त ?
कस्तो तर्सें म, डाइ !
दिमागमा राक्षसले ठाउँ लियो कि के हो ? मलाई किन यहाँ ल्यायौ ?
यो ठाउँ तिमीलाई याद आएन ?
हेर !
मलाई त कस्तो डर लाग्यो ।
हामी यो ठाउँबाट चाहिँ निस्किहाल्नुपर्छ ।
जाऊँ ।
त्यो दुर्घटना भएको दिनदेखि म सुत्न पनि सकिरहेको छैन ।
बाबा, मैले निर्णय लिइसकें, म भोलि प्रहरीकोमा आत्मसमर्पण गर्न जाँदैछु ।
यसरी बाँच्नुभन्दा त मर्छु बरु
अरूबाट बँच्दै हिँड्नुपर्ने !
घाँटीमा पासो बोकेर हिँडेजस्तो भइसक्यो ।
तपाईं भोलि साइगन आउनुहुँदा
सिधै मेरो अपार्टमेन्टमा गएर थिन टामलाई आफूसँगै घर लानुहोला ।
तिमीले आत्मसमर्पण गर्ने निर्णय गर्‍यौ उसो भए ?
अब केही कुरा लुकाउन नखोज
तिमीले आत्मसमर्पण गर्‍यौ भने मलाई र बच्चालाई कदापि देख्न पाउनेछैनौ ।
त्यसो भए तपाईंले यो सब घटना डिसेम्बर २० तारिखको रातमा घटेको
भनेर स्वीकार गरिसक्नुभयो ।
तपाईंले जे भन्नुभयो यो सब सत्य हो भन्ने निश्चित हुनुहुन्छ ?
तपाईं पक्का हुनुहुन्छ कि यहाँ जे भन्दै हुनुहुन्छ
होस गरेरै भन्नुभएको हो ?
सर
विगत पाँच दिन हामी दुबै जनाको लागि नर्क बनिसकेको छ ।
दुर्घटनापछि तिनलाई बाटोमै मर्ने हालतमा छोडेर
हिँडेकोमा मलाई ठुलो पश्चाताप छ ।
हामी अत्तालिएका थियौँ ।
हामी आत्मैदेखि थाकिसकेका छौँ ।
जे होस्, म कसम खाएर भन्न सक्छु
आज मैले जे भनेँ
पूरा होस हवासमा रहेरै भनेको छु ।
डाइजी !
हामी तपाईंको साहस र निर्णयको एकदम प्रशंसा गर्छौं ।
तर हामीलाई तपाईंको इमान्दारितामाथि शंका छ ।
तपाईंको बयानमा धेरै अपत्यारिला विवरणहरू छन्
र हाम्रो अनुसन्धानको रिपोर्टभन्दा बिल्कुलै फरक पनि ।
हिजो, तपाईंले हामीलाई कल गरेपछि
हामीले यस घटनामा संलग्न सबै प्रत्यक्षदर्शीलाई बोलायौँ ।
उहाँहरूलाई भित्र बोलाऊँ त !
हो, ऊ नै हो ।
म बिन्ती गर्छु, मलाई पछ्याउन छोडिदेऊ ।
मैले आफ्नो गल्ती महसुस गरिसकेको छु । मैले तपाईं र तपाईंको बच्चालाई मारेँ ।
-म बिन्ती गर्छु । -डाइजी, नआत्तिनुहोस् ।
यो कोठामा कुनै भूत छैन । प्लिज शान्त हुनुहोस् ।
शान्त हुनुहोस् !
सुन्नुहोस् त । बस्नुहोस् ।
उसो भए तपाईंले आफूले घाइते बनाएको मान्छे चिन्नुहुन्छ ।
तपाईं भाग्यमानी हुनुहुँदो रहेछ उहाँलाई केही भएन
तर टाउकोमा चोट लागेको र केही ठाउँमा घाउ भएको थियो ।
बिरामी भएको कारणले, उहाँको पेट अलिक ठूलो देखिएको हो ।
तपाईंले सोचे जस्तो उहाँ गर्भवती चाहिँ हुनुहुन्न ।
उहाँलाई घर पुर्‍याइदिनोस् त ।
हामी उहाँलाई निको भएपछि फेरि बोलाउँछौँ । उहाँको बयान रेकर्ड गर्नुछ ।
त्यसो भए मैले दिएको बयानमा मलाई भूतहरूले पछ्याइरहेको बयान चाहिँ
अपत्यारिला विवरण थिए, हैन त ?
होइन ।
तपाईंसँग बस्ने केटीको बारेमा दिएको बयान चाहिँ अपत्यारिलो थियो !
कृपया, पहिलो साक्षीलाई ल्याउनोस् त ।
त्यस घटनाको रात उहाँ बसमा हुनुहुन्थ्यो । के देख्नुभयो त्यो दिन ।
हामी घटनास्थल पुग्दा
मैले दुई जना घाइतेहरूलाई देखेँ ।
एक जना एकदमै गम्भीर देखिन्थे ।
सुन्नुहोस् त ।
मलाई यसमा सहयोग गर्ने केही छ ? उनको एकदम धेरै रगत बगिरहेको छ ।
सुन त !
तिमीले कोशिश गर्नुपर्छ ।
गुरुजी, अरू कसैले सबैभन्दा नजिकको अस्पतालमा फोन गरिदिनुहोस् ।
रगत एकदम बगिरहेको छ । उनलाई आपत्‌कालिन कक्षमा नै लानुपर्छ ।
एकदमै धेरै रगत गइसकेको छ ।
हामीले सक्दो प्रयास गर्‍यौँ तर उनलाई बचाउन सकेनौँ ।
उनको मृत शरीर जाँच गरी कागजातमा हस्ताक्षर गरेर
प्रहरी अनुसन्धानका लागि मुर्दाघरमा लाने इजाजत मैले नै दिएको हुँ ।
किनकि उनीसँग व्यक्तिगत कागजात केही थिएनन् ।
अब
तपाईं नातेदार हुनुहुँदो रहेछ,
तपाईं अस्पताल आएर उनको लास लिएर जान सक्नुहुन्छ ।
या सबै तपाईंलाई पश्चाताप बोध भएर भएको हुनपर्छ ।
उनी भूतको भूमिका राम्रोसँग निभाउन सक्थिन्
अरूलाई तर्साउँदै ।
दुर्भाग्यवश, उसको आफ्नै भाग्य बन्न पुग्यो ।
मलाई टामको बारेमा जान्न मन थियो
हामी सम्बन्धमा बाँधिनु अगाडिका कुराहरू ।
र, तिम्रोदेखि मेरो कथासम्म
मलाई भित्रदेखि नै लाग्छ यो उसको दुर्भाग्य नै हो ।
तर
तिमीले मलाई अहिले कहाँ लाँदैछौ ?
म तिमीलाई भन्छु तर तिमी नआत्तिऊ है त ?
पछाडि सिटमा हेर त एकचोटि !
त्यो सिटमा भएको बाकसमा थिन टामको अस्तु छ ।
साइगनमा तीन वर्षपछि मात्र मैले उसको अन्त्येष्टि गरिदिएँ
अब उनको परिवारको इच्छा अनुसार उनलाई त्यहाँ लैजान खोज्दैछु ।
म चाहन्छु तिमी पनि उसको नाममा दिप जलाइदेऊ ।
तिमीले मलाई पहिल्यै किन नभनेको त ?
मलाई थाहा भएको भए म यो कारमा चढ्ने पनि थिइनँ ।
तिमीले मलाई चिनेको त धेरै वर्ष भइसक्यो
तर तिमीलाई थिन टाम मेरी प्रियसी थिइन् भनेर थाहा थिएन, है ?
अनि हामीले चार्चा गरिरहेको उसको कहानी के हो नि ?